كنت معزوما

كنت معزوم

هاحكى الموقف باختصار شديد
كنت معزوم النهاردة ع الفطار فى الشرقية .. استاذ اسماعيل ابو اسامة (اللى انا بمرنه عشان نازل امتحان حزام اسود) كان هو اللى عازمنا انا والكابتن بتاعى كابتن محمد (الكابتن الكبير فى النادى) ومعانا مدام حنان المدير الادارى للفريق واللى هى فى نفس الوقت بتشتغل مع استاذ اسماعيل مدرسة فى دار ابرار مصر للمعاقين ذهنيا والمتوحدين والمتأخرين عقليا وخلافه الدار دى اللى هو يملكها ويرأسها
استاذ اسماعيل طنطاوى ده كان جه مرة مع احمد شوبير فى اواخر حلقاته فى قناة دريم ومعاه واحد اسمه محمد حمدى متأخر ذهنيا بس بيقرا قران كويس (صوته جميل جدا وحافظ القران كله تجويد وترتيل من غير ما يعرف يقرأ أو يكتب) وكانوا بيعرضوا مشكلة انهم مش لاقيين حد يدعمهم وكلام كتير ومشاكل كتيرة لا داعى لسردها هنا اولا لانه مش مكانها وثانيا لانها اصبحت طبيعية فى العصر الحالى
المهم اننا كنا معزومين مع بعض اللى شغالين فى الدار عشان نفطر فى الشرقية عند استاذ اسماعيل طنطاوى فى العزبة بتاعته
نزلت زى ما كنت متفق مع مدام حنان واستنيت الاتوبيس فى موقف العاشر الساعة اتنين
الاتوبيس جه الساعة اتنين ونص وكان فيه احمد السواق ومعاه عم عبد الله العامل العجوز بالدار (واللى ساق الاتوبيس فى اغلب الطريق عشان احمد راح ينام) , وكان موجود استاذ محمد ومراته المنتقبة (والظريفة جدا) مدام (او نقول ميس) ناهد ومدام حنان وابنيها احمد (لاعب كاراتيه معانا) وكريم الكبير اللى بيلعب كورة , و ام عبد الرحمن وابنها عبد الرحمن اللى عنده سبع سنين لكن عمر عقله حوالى سنتين وكان فى محمد حمدى (او شيخ محمد) اللى طلع فى دريم مع استاذ اسماعيل وكان فى 3 بنات شغالين فى الدار عمرهم فى حدود 20-22 سنة (مى و هيام واسماء تقريبا) بالاضافة الى الكابتن محمد (الكابتن بتاعى وكبير المدربين فى نادى بدر) بالاضافة الى اسامة واسلام ولاد استاذ اسماعيل (واللى انا بمرنهم فى النادى)
المهم ان عم عبد الله الحمد لله وصلنا على خمسة الا ربع يعنى فى تلات ساعات الا ربع !!! صلينا العصر ولقينا البلد كلها معزومة (كفر ابو صريد) حوالى يعنى فوق ال350 نفر اتعزموا النهاردة على الاكل
مكرونة بشاميل ولحمة خرفان ومحشى بتنجان ومحشى كوسة وفلفل ورز وكوسة وسلطات طبعا بالاضافة للحاجة الساقعة والعصير والأكل بزيادة وكل واحد كل حوالى وجبتين

يعنى العزومة اتكلفت ما لا يقل عن 3 الاف جنيه غير اجرة ال10 طباخين طبعا والكراسى والكلام ده كله
المهم مشينا على ستة ونص ووصلنا موقف العاشر على حوالى تسعة عشان خدنا الطريق السريع (احمد اللى كان سايق) مش عم عبد الله اللى كان نزل فى وسط الطريق واحنا رايحين عشان يجيب مراته اللى فى المستشفى (وركبوا معانا واحنا مروحين)
محمد ده بقى اللى بيقرا قران ده عسل وصوته حلو جدا , قرا قران واحنا رايحين وبالمرة غنى شوية أم كلثوم وهرج شويتين وهو بيقلد محمد سعد فى بوحة وكتكوت (عمره الطبيعى 27 سنة وعمر عقله 9 سنوات) بس ابن ناس كويسين وابوه واخد توكيل امريكانى فى مصر ودى كل المعلومات اللى قدرت احصل عليها
سلم عليا من نفسه من غير ما يعرفنى ولما وصلنا وقعدنا مع الرجالة فى الشرقية هناك وقابلنا استاذ اسماعيل شاور عليا وقاله: كابتن عمرو اهو :D
واحنا راجعين بقى الواد عبد الرحمن ابن ام عبد الرحمن فضل قاعد جنبى وفضل عمال يبصلى ويرغى معايا
هرجت معاه طول الطريق وفضلت اكلمه والواد بالرغم انه رخم بس لذيذ :D
المهم انى لما وصلت العاشر نزلت انا وبنت من التلاتة (هيام) عشان كانت نازلة العاشر هى كمان تركب للسلام وفضلت واقف معاها لحد ما ركبتها السلام وبعدين ركبت انا للعبور
المهم انه كان يوم لذيذ والله والاكل كان حلو والرحلة حلوة بس المشوار مقرف والطريق صعععععب وسط قش الرز والصحرا ومقرات فرق المظلات والصاعقة
كان يوم كويس